Touch Me Not 2018/I

2018/I

Big 7532b7b4 7f4d 41a4 a05b 3c052cb7b4fe
56
FilmRank
Średnia ocena na podstawie recenzji krytyków

Ten film posiada 8 recenzji

Rozkład ocen wystawionych przez krytyków:

Pozytywne
2
Neutralne
1
Negatywne
2
  • Polska premiera 16 lis 2018 (2018-11-16)
  • Światowa premiera 22 lut 2018 (2018-02-22)
  • Gatunek Dramat
  • Kraj Rumunia, Niemcy, Czechy, Bułgaria, Francja
  • Reżyseria Adina Pintilie
  • Scenariusz Adina Pintilie
  • Aktorzy Laura Benson, Tómas Lemarquis, Christian Bayerlein

Touch Me Not to oda do ludzkiego ciała i związanych z nim pragnień, ale przede wszystkim ― wezwanie do akceptacji odmienności. Adina Pintilie testuje w swoim filmie terapeutyczny potencjał dotyku, obnażenia ciała i emocji, a towarzyszy jej w tym trójka bohaterów. Wszyscy mierzą się przed kamerą z tym, co ich blokuje, ogranicza, przeraża. Obserwując relacje między nimi, Pintilie stawia pytania o to, jak rozumiemy „intymność”, „piękno”, „związki” czy „pożądanie”. W czasach, w których ciało może stać się polem ideologicznej bitwy, nagość okazuje się manifestacją wolności.

Recenzje

90

Touch me not to przepiękna, prawdziwa od człowieka do człowieka opowieść, szczególne kino drogi. To oda do ciała, które jest wartością samo w sobie i jest piękne – a uroda niejedno ma imię.


70

"Touch me not" nie jest kinem – przynajmniej nie w klasycznym rozumieniu tego słowa. Bliżej mu do eksperymentalnego wideo, instalacji artystycznej albo terapeutycznej psychodramy.


50

Bo z kinem jest zupełnie inaczej niż z piekłem – w nim traktuje się dobre chęci jak bruk, ale w filmie są wszystkim. Tylko trzeba mieć ich naprawdę dużo.


40

Ostatecznie otrzymujemy dzieło podejmujące wile istotnych problemów (często w niecodzienny sposób), ale puste w swej wymowie.


30

Pintillie z ciekawego, rzadko podejmowanego tematu zrobiła artystyczny eksperyment, w którym formalne wymysły reżyserki przysłoniły bohaterów i ich problemy.


?

„Touch me not” jest interesującym, aczkolwiek nie do końca udanym eksperymentem, który prawdopodobnie zostanie dogłębnie przedyskutowany i przeanalizowany w związku z otrzymanymi nagrodami.


?

Intrygujący dokument, będący w zasadzie formą terapii między reżyserką, a bohaterką, który eksploruje tematy, które bliskie są każdemu z nas - własnej cielesności, własnych granic tejże cielesności, wpuszczania innych w swoją prywatną strefę.


?

Pinitile jest ponad dogmaty, upomina się o demokratyzację sfery cielesności. Współodczuwajmy, nie oceniajmy. Czucie jest ważniejsze.


Proszę czekać…